Mevlana'nın Kibir İle İlgili Sözleri - www.mevlanasozleri.info
Bir insanda kibir, hırs ve şehvet söz söylerken soğan kokar. Mevlana
İnsanı gördüklerinden ibaret sayma, göremediklerinde ara, içidir hakikatin resmi, dışı sadece bir manzara. Mevlana
Ululuk, Yüce Hakk’ın elbisesidir. Kim onu giymeye kalkışırsa vebale girer. Mevlana
Kibirlenme, aşağılık adamlara karşı olursa güzeldir, iyidir. Fakat kendine gel, tersine hareket etme; bu, senin yolunu bağlar! Mevlana
Nefsini alçak gören kişi ne mududur. Dağ gibi kendini üstün gören kişinin de vay hâline! Şunu iyi bil ki bu kibir, ululanma, kendini herkesten üstün görme hâli, öldürücü bir zehirdir. Ahmaklar bu zehirli şarabı içerek sarhoş olurlar. Mevlana
Böbürlenerek başlar kıran kişiye ne Allah’ın merhameti nasip olur, ne halkın! Mevlana
Kibrin ve kinin başlangıcı şehvetten(zenginliğe, dünyevî isteklere karşı duyulan aşın sevgiden) dir. Mevlana
Kibir ve kâfirlik, o yolu, o kadar bağlanmıştır ki kibir ve küfür sahibi, açıkça ah edemet bile! Mevlana
Nice kâfirler vardır ki din sevdasındadırlar. Fakat namus, kibir, şu bu; olan maniaları, halleridir- Bu, gizli bir bağdır, ama demirden beter. Demir bağı, ancak halta kırar. Mevlana
İnsanı gördüklerinden ibaret sayma, göremediklerinde ara, içidir hakikatin resmi, dışı sadece bir manzara. Mevlana
Meşe gölgesinde filizlenen yosunlar, çok kere kendilerini meşe fidanı sanırlar. Mevlana
Kibir; Kendisinden habersiz, kendini bilmeyen insanın durumudur. Tıpkı güneşten haberi olmayan buzun kendini bir şey zannetmesi gibi. Mevlana
Bil ki; domuzların önüne inciler serilmez. Mücevherden sarraflar anlar ancak, başkası bilmez. Ne fark eder ki; kör insan için elmas da birdir camda. Sana bakan kör ise, sakın kendini camdan sanma. Mevlana
Damla, kendini tamamlayınca damlar. Mevlana
Yorumlar
Yorum Gönder